Zobacz o co pytali inni rodzice

W diecie osób starszych często brakuje niektórych witamin. Planując jadłospis warto więc uwzględniać w nim produkty będące ich źródłem. Chodzi głównie o witaminę D, którą dodatkowo należy suplementować przez cały rok zgodnie z zaleceniami lekarza. Istotne będą także witamina E i C oraz witaminy z grupy B - przede wszystkim B12, B2, B6 i kwas foliowy^1,3.

W każdym z 3 głównych posiłków, w tym w kolacji, powinno pojawić się źródło pełnowartościowego białka, np. mięso, ryby, jaja lub produkty mleczne. Połowę talerza powinny zajmować warzywa, ważnym elementem są także produkty zbożowe, jeśli to możliwe bazujące na pełnym ziarnie oraz odrobina zdrowego tłuszczu, np. oleju roślinnego.

Osoby starsze nie muszą rezygnować z przyjemności picia kawy. Umiarkowane ilości (odpowiadające 5-10 g kawy instant dziennie) są zazwyczaj dobrze tolerowane przez większość seniorów. Nadmierne spożycie może być jednak niekorzystne, dlatego w przypadku wątpliwości warto skonsultować się z lekarzem⁵. 

Dwulatek potrafi zapamiętać znacznie więcej, niż może się wydawać. W tym wieku dziecko jest w stanie odtworzyć sekwencję nawet 5 czynności i pamiętać ją przez kilka tygodni. Jeśli zaczyna już mówić, może opowiadać o wydarzeniach sprzed wielu miesięcy, które wcześniej zapisały się w jego pamięci w formie niewerbalnej, a z czasem zostały przełożone na słowa⁵.

Dziecko zaczyna mówić o sobie „ja” w okresie poniemowlęcym, czyli między 1. a 3. rokiem życia. To czas, w którym u maluszka rozwija się obraz własnej osoby, a używanie tego zaimka jest jednym z ważnych elementów całego procesu. Pojawienie się słowa „ja” pokazuje, że junior coraz lepiej rozumie siebie jako odrębną osobę¹³.

Charakter dziecka nie pojawia się w jednym, konkretnym momencie. Kształtuje się stopniowo, wraz z rozwojem i doświadczeniami. Warto odróżnić go od osobowości, która jest zbiorem cech wrodzonych i nabytych. Charakter w większym stopniu zależy od środowiska, wychowania i norm, z jakimi dziecko się styka. Szczególnie intensywne zmiany zachodzą w wieku przedszkolnym, kiedy junior buduje obraz siebie, uczy się zasad, rozwija samoocenę i zaczyna rozumieć, co oznacza postępować „właściwie”. To wtedy kształtują się podstawy charakteru – choć zarówno on, jak i osobowość rozwijają się i zmieniają przez całe życie¹³.

Plan porodu to dokument, którego stworzenie nie jest konieczne, ale jest zalecane w aktualnych standardach opieki okołoporodowej. Zawarte są w nim podstawowe dane na temat Mamy oraz oczekiwaniach co do różnych aspektów porodu: przygotowania do niego, sposobu postępowania podczas samej akcji porodowej oraz opieki poporodowej. Plan porodu przedstawisz lekarzowi lub położnej, gdy przyjedziesz do szpitala, by powitać Maluszka na świecie.

W planie porodu możesz określić m.in., czy podczas porodu planujesz obecność bliskiej osoby (a jeśli tak – to jakiej i w których fazach), czy chcesz, by informowano Cię o przebiegu akcji porodowej, jakie masz podejście do kwestii znieczulenia czy karmienia piersią itp.

Nie, plan porodu nie jest obowiązkowy. Stworzenie takiego dokumentu jest jednak rekomendowane w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia zawierającym tzw. standardy opieki okołoporodowej.

Posiadanie planu porodu ma wiele zalet. Kiedy tworzysz taki dokument, zyskujesz okazję do tego, by zastanowić się nad kwestiami, które dotychczas mogły nie przyjść Ci do głowy. To również szansa, by dobrze przemyśleć, jakie pragnienia i oczekiwania masz wobec tego wyjątkowego momentu w Twoim życiu. Na tym etapie możesz też omówić z partnerem najważniejsze kwestie dotyczące tej ważnej chwili – np. czy chcecie się zdecydować na poród rodzinny, czy chcecie, aby to Tata przeciął pępowinę itp. Pozwala to zyskać więcej spokoju i poczucia bezpieczeństwa – co zapewne wyjdzie na dobre zarówno Wam, jak i Maluszkowi. Będziesz też mieć poczucie sprawczości i pewność, że lekarz i położna, którzy pomogą powitać na świecie Maleństwo, znają Twoje potrzeby.