Zobacz o co pytali inni rodzice

Nie ma ustalonej daty, kiedy należy stworzyć plan porodu. Radzimy jednak, żeby nie zostawiać tego na ostatnią chwilę – bo może się zdarzyć, że Maluszek będzie bardzo spieszył się na świat i postanowi pojawić się na nim przed prognozowanym terminem. Najlepiej, jeśli zajmiesz się napisaniem planu porodu w II trymestrze ciąży.  

Tak, oczywiście! Jeśli tylko sytuacja na to pozwala, możesz zmienić zdanie i zakomunikować to prowadzącemu personelowi medycznemu. Pamiętaj, że także specjaliści mogą czasem nie do końca dostosować się do planu porodu – gdy uznają, że jest to konieczne. Najlepiej porozmawiać o tym wcześniej z lekarzem czy położną. Gdy będziecie omawiać przedstawiony przez Ciebie plan porodu, wspomnij o tym, że chciałabyś, aby każda jego zmiana była – jeśli to tylko możliwe – uzgadniana przez obie strony.  

Według wytycznych obowiązującego standardu opieki okołoporodowej plan porodu powinien być uwzględniony przez lekarza czy położną i omówiony z przyszłą Mamą na sali porodowej. Nie jest to jednak dokument wiążący – to specjalista podejmuje ostateczne decyzje, kierując się zdrowiem i bezpieczeństwem kobiety oraz Dziecka.  

W planie porodu można uwzględnić, że wolałoby się rodzić siłami natury, ale w praktyce nie przekłada się to na decyzje personelu medycznego. Jeśli bowiem istnieje wyraźne wskazania do cesarskiego cięcia – z uwagi na dobro Mamy i Dziecka – to lekarz musi podjąć decyzję o takim sposobie porodu, który będzie dla nich najlepszy.  

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, ponieważ zależy to od indywidualnych uwarunkowań każdej kobiety. W tym okresie przyszłe mamy czują się często zmęczone i senne, bywa również, że nachodzą je mdłości czy wymioty. Dynamiczne zmiany hormonalne zachodzące w organizmie mogą też powodować wahania nastroju. Kobiety mogą odczuwać tkliwość piersi, a także lekkie bóle w podbrzuszu. 

Dziecko w 7. tygodniu ciąży przypomina wielkością owoc agrestu. Powoli zarysowują się u niego części ciała – zalążki kończyn zaczynają się odróżniać od tułowia.

Mama, która chce kontynuować karmienie piersią, mimo powrotu do pracy powinna zaplanować jadłospis malucha na tę część dnia, kiedy będzie poza domem. 7-8 miesięczny maluch podczas nieobecności mamy może jeść kaszkę, zupkę, a także deserek owocowy. Po powrocie mamy, wieczorem, w nocy i rano przed pracą tylko pierś. Jeśli maluch jest młodszy, warto zostawić babci lub opiekunce butelkę z odciągniętym mlekiem mamy, lub podać mleko modyfikowane. Warto pamiętać, że kodeks pracy gwarantuje mamie karmiącej piersią przerwę na karmienie, którą można wykorzystać dowolnie w ciągu dnia pracy: w środku dnia, czy też na końcu. W rezultacie karmiąca mama pracuje krócej i wcześniej może wrócić do stęsknionego maminego mleka maluszka. Jeśli mama zdecyduje przestawić malucha na butelkę, powinna zacząć próby na 2-3 tygodnie przed powrotem do pracy. Proces przestawiana malucha na butelkę może zająć trochę czasu. Zazwyczaj trwa to ok. tygodnia do dwóch. Gumowy smoczek to nie to samo, co ciepła pierś mamy i należy dziecku dać czas na oswojenie się z nowym sposobem karmienia. Warto systematycznie próbować, przed każdym karmieniem podając maluchowi zamiast piersi butelkę. Na początku maluch może bawić się smoczkiem, przesuwając go językiem. Może go wypychać. Niemowlę bawiąc się smoczkiem, będzie się z nim oswajać, aż w końcu nauczy się nowego sposobu ssania i zaakceptuje nowe mleko – nie z piersi mamy, a z butelki. Każda z 2 opcji, kontynuacja karmienia piersią czy też przejście na karmienie mlekiem modyfikowanym, ma swoje plusy. Warto wybrać tę, która będzie najbardziej odpowiednia dla mamy i malucha.

Tak, choć trzeba pamiętać, że wyznaczany termin porodu ma zawsze charakter orientacyjny – dokładnie „o czasie” rodzi się jedynie 10% dzieci! W przypadku cykli nieregularnych precyzyjne ustalenie dnia, w którym możesz powitać maluszka na świecie, jest więc dodatkowo trudniejsze. W takiej sytuacji powyższy wzór Naegelego zwykle musi zostać odpowiednio zmodyfikowany³. 

U kobiet mających cykle nieregularne dużo dokładniejsze może się okazać ustalenie terminu porodu na podstawie pierwszego badania USG w ciąży. Podczas niego mierzy się wielkość maluszka, na bazie tego ustala jego aktualny wiek – i to stanowi podstawę do wyliczenia konkretnej daty przyjścia dziecka na świat⁴. 

Tak. Wertykalne pozycje – w przeciwieństwie do horyzontalnych – sprzyjają naturalnemu rozciąganiu tkanek krocza i mogą zmniejszać ryzyko pęknięcia czy nacięcia podczas porodu¹.

Udowodniono, że poród w pozycji wertykalnej często przebiega szybciej, ponieważ dziecko sprawniej przesuwa się przez kanał rodny. Przyjmowanie odpowiednich póz sprawia bowiem, że kanał rodny skierowany jest do dołu, a szyjka macicy szybciej się otwiera. Pozycje leżące mogą wydłużać pojawienie się maluszka na świecie – szczególnie w fazie parcia¹.