Zobacz o co pytali inni rodzice

Wybierając się na pierwszą wizytę do lekarza, staraj się być sobą i nie obawiaj się rozmowy ze specjalistą. Dobrym pomysłem jest zapisanie sobie w telefonie lub na kartce pytań – to pomoże nie zapomnieć o niczym ważnym².

Warto również zanotować datę ostatniej miesiączki – lekarz na pewno o nią zapyta². Na wizytę najlepiej założyć wygodne ubrania, aby czuć się komfortowo w trakcie badania – dobrym rozwiązaniem mogą być sukienka czy spódnica². Obecnie właściwie w każdym gabinecie są jednak dostępne jednorazowe kapcie i spódniczki, z których można skorzystać, jeśli będą potrzebne³.

Podczas pierwszej wizyty prawdopodobnie zostanie wykonane USG dopochwowe – warto przed takim badaniem opróżnić pęcherz moczowy³.

Jeśli zbliżenie miało miejsce w fazie przedowulacyjnej albo w czasie owulacji i doszło do zapłodnienia, to właśnie zaczyna się 3. tydzień ciąży².

Suplementacja w ciąży jest zazwyczaj zalecana, ponieważ trudno jest pokryć całe zapotrzebowanie na niektóre składniki wyłącznie dietą. Szczególnie ważne dla przyszłych mam są preparaty zawierające kwas foliowy, witaminę B12 (jeśli dieta jest uboga w produkty zwierzęce) oraz witaminę D. W niektórych przypadkach oprócz witamin rekomenduje się także dostarczanie potrzebnych składników mineralnych – m.in. jodu, magnezu oraz żelaza, a także DHA. Lepiej nie przyjmować jednak żadnych preparatów „na własną rękę”. Dobór suplementów powinien być indywidualny i dostosowany do wyników badań oraz stanu zdrowia kobiety. Zawsze trzeba skonsultować się w tej kwestii z lekarzem⁵.

Aby złagodzić objawy refluksu w ciąży, warto wybierać lekkostrawne posiłki i spożywać je w mniejszych porcjach, ale z większą częstotliwością. Nie powinno się też jeść bezpośrednio przed snem. Dodatkowo zaleca się unikanie produktów nasilających dolegliwości układu pokarmowego – takich jak potrawy smażone, pikantne, cytrusy, gazowane napoje, kawa czy czekolada. Istotne jest także spanie z wezgłowiem uniesionym o kilkanaście centymetrów, unikanie ciasnych ubrań oraz pasków, które mogą krępować pasaż treści pokarmowej⁶. Jeśli wymienione sposoby nie pomagają, warto skonsultować się z lekarzem, który może przepisać bezpieczne dla kobiet w ciąży środki zobojętniające kwas żołądkowy.

Nie ma górnej granicy, powyżej której trzeba odstawić produkty na bazie mleka przeznaczone specjalnie dla juniorów. Eksperci podkreślają jednak, że ich stosowanie u dzieci w wieku 1-3 lata zamiast mleka krowiego może pomóc prawidłowo zbilansować dietę – czyli przede wszystkim zapewnić odpowiednie spożycie żelaza, witaminy D, wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 oraz optymalną ilość białka⁴. Szczególnie korzystne może być to w przypadku dzieci, które niezbyt chętnie zjadają wartościowe produkty, np. ryby, warzywa czy pełnoziarniste produkty zbożowe.

Przeciążenie sensoryczne u dziecka wynika z nadmiernego obciążenia układu nerwowego bodźcami i objawia się gwałtownymi reakcjami. Mowa głównie o płaczu, lęku, niepokoju, bezcelowym bieganiu, wydawaniu nietypowych dźwięków, szybkim mówieniu (często przerywanym wrzaskliwym śmiechem) lub przeciwnie – wycofaniu się i unikaniu kontaktu wzrokowego. U przeciążonego sensorycznie maluszka można też zaobserwować zaczerwienienie na twarzy, przyspieszony oddech czy nadmierne pocenie⁶. Zwykłe zmęczenie najczęściej mija po krótkim odpoczynku czy śnie. Dziecko przeciążone sensorycznie może mieć trudność z wyciszeniem się nawet w spokojnym otoczeniu, co z łatwością uda Ci się zaobserwować.

Tak, integrację sensoryczną można skutecznie wspierać na świeżym powietrzu, ponieważ naturalne otoczenie dostarcza dziecku wielu różnorodnych bodźców. Zabawy – takie jak bieganie, skakanie, pokonywanie torów przeszkód, turlanie się i wspinanie – angażują zmysł proprioceptywny i zmysł równowagi. Aktywność na dworze pomaga dziecku lepiej regulować napięcie i poprawia koncentrację. Regularny ruch i kontakt z naturą sprzyjają rozwojowi koordynacji oraz umiejętności dostosowywania się do zmieniających się bodźców⁵.

Muzyka może pomagać dzieciom w wyciszeniu i lepszym przetwarzaniu bodźców sensorycznych. W zabawie z maluszkiem warto wykorzystać np. delikatne kołysanie, bujanie lub masaż z dociskiem przy akompaniamencie delikatnych dźwięków. Takie aktywności działają uspokajająco i pomagają dziecku się skoncentrować. W zabawach przy muzyce można używać prostych rekwizytów, np. piórek, balonów, wstążek czy woreczków gimnastycznych, które dodatkowo stymulują zmysły. Dziecko może też tańczyć (samo lub z dorosłym), ćwicząc koordynację ruchową i łączenie ruchu z dźwiękiem¹.

Aby maluszek mógł bawić się samodzielnie i rozwijać zmysły, warto stworzyć wokół niego bezpieczną przestrzeń sensoryczną². Można w niej umieścić przedmioty o różnych fakturach, kształtach i ciężarach, np. piłki, materac czy matę sensoryczną. Niektóre zabawki możesz wykonać własnoręcznie. Ważne jest to, aby usunąć ostre przedmioty z otoczenia i stabilnie ustawić i zabezpieczyć wszystkie elementy. Dziecko powinno mieć możliwość swobodnego ruchu, dotyku i zabawy. Spróbuj bacznie obserwować reakcję dziecka na przygotowane przez Ciebie elementy, aby podczas kolejnej zabawy sensorycznej jeszcze lepiej dostosowywać przestrzeń do jego potrzeb.

W trakcie zabaw sensorycznych – w przypadku dziecka z nadwrażliwością dotykową – najlepiej korzystać z delikatnych i miękkich materiałów, które nie będą źródłem dyskomfortu. Możesz użyć np. gąbki, pianki, piórka czy miękkiej tkaniny. Nowe bodźce postaraj się wprowadzać stopniowo. Ważne jest też, aby dawać maluszkowi możliwość wyboru zabawy, zapewniając także czas na krótkie przerwy, co może pomóc mu się uspokoić i poczuć bezpiecznie w doświadczaniu nowych wrażeń sensorycznych.