Zobacz o co pytali inni rodzice

Mleko krowie nie jest idealnie dopasowane do potrzeb dziecka po 1. roku życia. Nie zawiera bowiem odpowiednio wysokiego poziomu żelaza, witaminy C, witaminy D, jodu oraz kwasów tłuszczowych omega-3. Zdaniem specjalistów wprowadzenie produktów na bazie mleka – stworzonych specjalnie z myślą o Juniorach – pomaga właściwie zbilansować ich dietę. Po 1. urodzinach warto skonsultować się z pediatrą, który pomoże Ci dobrać odpowiedni produkt. 

Zbyt długie korzystanie z butelki może sprzyjać próchnicy oraz utrudniać prawidłowy rozwój mięśni w jamie ustnej, także tych odpowiedzialnych za mowę. Zgodnie z zaleceniami ekspertów już około 6. miesiąca życia warto rozpocząć naukę picia z otwartego kubeczka. W praktyce nie zawsze się to od razu udaje, jednak warto stopniowo wprowadzać nowy sposób picia, chwalić Maluszka za każdy postęp – dzięki temu proces może przebiegać spokojniej, a Dziecko szybciej opanuje nową umiejętność. Po 1. urodzinach nie zaleca się już podawania pokarmów ani płynów przez butelkę ze smoczkiem⁵. 

Zbilansowana dieta to klucz do odporności. Znaczenie mają tu m.in. różnorodne warzywa i owoce, pełnoziarniste produkty zbożowe i ryby, będące źródłem DHA, czyli ważnego kwasu tłuszczowego z rodziny omega-3. Zadbaj, aby w menu Maluszka nie zabrakło produktów, które zawierają immunoskładniki (cynk, żelazo, witaminę A, C i D), które wspierają prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego. Istotny jest również codzienny ruch na świeżym powietrzu oraz odpowiednia ilość snu, który wspiera regenerację małego organizmu. Zdrowie Juniora budują także szczepienia ochronne oraz nauka podstaw higieny – np. prawidłowego mycia rączek i zębów. 

Tempo rozwoju mowy u dzieci jest bardzo indywidualne, więc nie ma powodu do niepokoju, jeśli Maluszek wciąż komunikuje się własnym językiem. Zazwyczaj w okolicach 9. miesiąca życia Dziecko zaczyna powtarzać zasłyszane słowa, takie jak „mama”, „tata”, „baba” czy „papa”. W tym okresie rozumie więcej słów, niż potrafi wypowiedzieć, i używa ich adekwatnie do sytuacji. W słowniku rocznego dziecka dominują już bardzo proste rzeczowniki, takie jak nazwy osób, części ciała i zwierząt, a także wyrazy dźwiękonaśladowcze⁶. Aby wspierać rozwój mowy, warto codziennie rozmawiać ze szkrabem, tłumacząc mu otaczający świat i zachęcając do naśladowania dźwięków oraz prostych sylab.  

Tempo rozwoju ruchowego jest bardzo indywidualne – niektóre dzieci zaczynają chodzić nieco szybciej, inne troszkę później. Pierwsze samodzielne kroki maluszki stawiają z reguły tuż przed 1. urodzinami lub krótko po nich, jednak już znacznie wcześniej zaczynają się do tego przygotowywać. Dużą rolę w rozwoju motorycznym odgrywa raczkowanie i 
czworakowanie, które wzmacniają mięśnie tułowia, ramion i nóg. Zgodnie z kamieniami milowymi do 18. miesiąca życia Junior powinien zacząć samodzielnie chodzić. Umiejętność biegania rozwija się później, zwykle do 24. miesiąca życia⁷. Na początku bieganie bywa niepewne i chaotyczne, ale z czasem maluchy zyskują większą pewność siebie i lepszą koordynację, co pozwala im poruszać się bardziej stabilnie. 

Zdecydowanie po porodzie – a w szczególności po urazach krocza – należy unikać długich, gorących kąpieli w wannie⁵. O wiele lepiej przy szwach po porodzie sprawdzają się szybkie prysznice.

Tak, ale dopiero po całkowitym wygojeniu tkanek (tzw. rekonwalescencji poporodowej), zwykle po około 6 tygodniach, czyli po zakończeniu połogu¹⁰. Planując powrót do aktywności seksualnej po ciąży, kieruj się nie czasem, a swoją gotowością do zbliżeń z partnerem – zarówno fizyczną, jak i emocjonalną. 

Ból przy oddawaniu moczu zaraz po porodzie może wynikać z podrażnienia krocza lub cewki moczowej. W tej sytuacji pomocne mogą być polewanie krocza wodą w trakcie wizyty w toalecie⁹. Kluczowe jest zadbanie o odpowiednią higienę okolic intymnych, można też skonsultować ze specjalistą stosowanie specjalnych preparatów do wykonywania nasiadówek lub przemywania krocza⁵. Jeśli ból się utrzymuje, a do tego pojawiają się też inne niepokojące objawy, należy skonsultować się z lekarzem.

Szwy po porodzie mogą niestety pęknąć lub się rozejść, choć nie jest to częste zjawisko. Dzieje się tak zwykle z powodu nadmiernego napięcia tkanek, na przykład przez zbyt wcześnie podjęty wysiłek fizyczny, dźwiganie, gwałtowne ruchy. Ryzyko to zwiększa się także w przypadku nieprawidłowej higieny rany, która może prowadzić do rozwoju infekcji i utrudniać prawidłowe gojenie⁶.

Odczuwanie bólu po nacięciu krocza jest bardzo indywidualne, ale zazwyczaj największy dyskomfort ustępuje w ciągu pierwszych dni po porodzie. Całkowite gojenie się rany i wchłonięcie szwów (jeśli były rozpuszczalne) trwa zwykle kilka tygodni⁵. Zdarza się, że niewielkie dolegliwości i uczucie ciągnięcia mogą towarzyszyć kobiecie przez cały okres połogu. Jeśli ból jest silny lub towarzyszą mu inne niepokojące objawy (obrzęk, gorączka), należy skonsultować się z lekarzem.