Zobacz o co pytali inni rodzice

Do bardzo wczesnych objawów ciąży, oprócz braku miesiączki, zaliczamy: powiększenie i tkliwość piersi, dolegliwości bólowe podbrzusza, senność i zmęczenie, częste oddawanie moczu, wzdęcia i zaparcia, zaburzenia nastroju, nudności i wymioty. Są to objawy niepewne i pośrednie, co oznacza, że mogą pojawić się również u kobiet, które nie są w ciąży³. Aby potwierdzić to, czy zostaniecie rodzicami, warto wykonać test z krwi, a później udać się na wizytę do ginekologa. Podczas badania USG specjalista sprawdzi, czy w macicy znajduje się pęcherzyk ciążowy.

Według standardów opieki położniczej w Polsce, pierwsza wizyta w ciąży powinna odbyć się do 10. tygodnia. Pozostawanie pod opieką medyczną później niż od 10. tygodnia ciąży może mieć wpływ na przyznanie niektórych świadczeń, np. becikowego³. Zwykle pierwsza wizyta ma miejsce na początku ciąży. Kobieta jest zaniepokojona brakiem miesiączki lub podejrzewa ciążę, więc zgłasza się do swojego lekarza w celu potwierdzenia przypuszczeń.

Osoby szczupłe czują ruchy szybciej, ponieważ mają mniejszą ilość tkanki tłuszczowej. Kobiety, które rodziły już dzieci, też czują je wcześniej, ponieważ nauczyły się odróżniać je od np. ruchów jelit. Literatura mówi jednak, że w pierwszej ciąży ruchy dziecka można poczuć między 18. a 22. tygodniem ciąży³.

Kluczowym aspektem pierwszego badania prenatalnego jest czas jego wykonania. Nie może ono być przeprowadzone ani za wcześnie, ani za późno. Nieprzekraczalnym okresem do wykonania tego badania jest okres pomiędzy pierwszym dniem 11. tygodnia ciąży (11+0) a ostatnim dniem 14. tygodnia (13+6)⁴.

Istnieją dwa rodzaje badania USG: sondą dopochwową oraz przez powłoki brzuszne. USG sondą dopochwową wykonuje się zazwyczaj na pierwszych wizytach u lekarza w pierwszym trymestrze³. Od około 10.-11. tygodnia można próbować badać ciążę przez powłoki brzuszne. Pierwsze badanie prenatalne jest wykonywane przez brzuch, chyba że warunki badania są trudne – wtedy lekarz poprosi o badanie dopochwowe⁴.

U większości kobiet w ciąży dochodzi do zmiany wyglądu pępka. Może on przyjąć płaski lub wypukły kształt i stać się mniej lub bardziej widoczny. Do takich zmian w naturalny sposób dochodzi wskutek powiększania się macicy⁵.

Wraz z końcem I trymestru ciąży objawy, które kobieta miała na początku ciąży, mogą się wycofywać. Co nie znaczy, że jest tak w każdym przypadku. Nadal może występować dyskomfort związany z powiększeniem i tkliwością piersi, dolegliwości bólowe podbrzusza wynikające z rozrostu macicy, senność i zmęczenie, częste oddawanie moczu, wzdęcia i zaparcia, zaburzenia nastroju, a także nudności i wymioty⁴.

Zasadniczo test ciążowy z krwi – badający poziom b-hCG, czyli gonadotropiny kosmówkowej – można zrobić już po 10 dniach od zapłodnienia. Zazwyczaj jednak zaleca się, aby kobieta poczekała do terminu spodziewanej miesiączki.

Nie, obecność beta-hCG nie zawsze oznacza ciążę. Poziom tego hormonu może być podwyższony także w niektórych chorobach, dlatego wyniku testu ciążowego nie należy interpretować samodzielnie. Zawsze trzeba go skonsultować z lekarzem.

Test ciążowy z krwi jest jedną z najbardziej niezawodnych metod stwierdzających ciążę lub jej brak. Badanie może jednak dać błędnie negatywny wynik, gdy zostanie zrobione zbyt wcześnie. Wynik może być fałszywie dodatni w przypadku niektórych chorób lub po przyjęciu leków zawierających hCG. Dlatego dla pewności zaleca się powtórzenie testu po kilku dniach oraz konsultację lekarską.