Zobacz o co pytali inni rodzice

Laktoza to jeden z najważniejszych składników pokarmu samic wszystkich ssaków – w tym mleka kobiecego. Jest dwucukrem zbudowanym z dwóch cząsteczek cukrów prostych: glukozy i z galaktozy. Laktoza odpowiada za słodkawy smak mleka, jest źródłem energii, wspomaga wchłanianie wapnia, wspiera odporność, przyczynia się do rozwoju układu nerwowego i wpływa na prawidłowe działanie układu pokarmowego.

Laktoza jednowodna to związek organiczny występujący w mleku ssaków, tzw. cukier mleczny.

Laktoza sama w sobie nie jest szkodliwa. Wspiera prawidłowy wzrost i rozwój niemowlęcia i zaspokaja jego zapotrzebowanie energetyczne aż w około 40%. Muszą jej unikać jedynie osoby ze stwierdzoną przez lekarza nietolerancją tego cukru. W ich wypadku spożycie laktozy może bowiem skutkować dolegliwościami ze strony układu pokarmowego.

Laktoza jest składnikiem pokarmu samic wszystkich ssaków, w tym mleka kobiecego. Występuje również w produktach mlecznych, takich jak maślanka, sery, masło, budyń, lody itd., oraz znajduje się w mleku modyfikowanym dla niemowląt.

Zdarza się, że maluszki zaczynają chodzić na palcach zaraz po postawieniu pierwszego kroku. Jeśli jest to sporadyczne, nie należy się martwić. Dziecko w ten sposób ćwiczy utrzymanie równowagi. Jeżeli szkrab częściej chodzi na palcach niż na całych stopach, warto taką sytuację skonsultować z ortopedą. Może to bowiem obciążać przedstopie i powodować płaskostopie oraz wady postawy u maluszka.

Dzieci zaczynają stawiać pierwsze kroki w różnym wieku. Zazwyczaj ma to miejsce krótko przed 1. urodzinami lub zaraz po nich. Każde dziecko jest inne, dlatego ten czas może się nieco różnić.

Dziecko rozpoczyna naukę chodzenia już wtedy, gdy próbuje z pozycji siedzącej przejść do raczkowania. Pierwsze próby przemieszczania się, a potem nauka stawania w łóżeczku czy przy meblach przygotowują bioderka i stópki do postawienia pierwszego kroku.

Zdrowych niemowląt nie powinno się podtrzymywać za ręce, aby szybciej zaczęły chodzić. Może to bowiem zaburzyć rozwój prawidłowej postawy ciała dziecka i przyczynić się do zwiększenia hiperlordozy lędźwiowej czy wypłaszczenia kifozy piersiowej i asymetrii, a także chodu na palcach i towarzyszącym mu przykurczom mięśniowym. Lepiej pozwolić dziecku przejść przez wszystkie etapy nauki chodzenia – od raczkowania, poprzez samodzielne stawanie przy meblach aż po pierwszy kroczek.

Wśród wad macierzyństwa po 40. można wymienić pewne zagrożenia zdrowotne zarówno dla matki, jak i dla dziecka. Ciąża w późniejszym wieku może zwiększać ryzyko wystąpienia niektórych powikłań (np.: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca ciążowa, poród przedwczesny).

Kobiety, które decydują się na pierwsze dziecko po 40. roku życia, często są bardziej świadome i dojrzałe emocjonalnie. Mają już ustabilizowaną sytuację życiową, mogą skoncentrować się na macierzyństwie i poświęcić większą uwagę wychowaniu dziecka.