Zobacz o co pytali inni rodzice

W wieku trzech lat większość maluszków się uspokaja. Dziecko może nawet być uległe, z łatwością zgadzać się z Tobą, a także chętnie dzielić się z innymi tym, co ma. Junior jest otwarty i nastawiony na współpracę, nie potrzebuje też powtarzalności działań, dlatego ciężko mówić o kryzysie 3-latka. Zmiana w zachowaniu częściej jest zauważalna, kiedy maluch kończy 3,5 roku. Wówczas wielu rodziców dostrzega u swoich dzieci m.in. zaburzenia koordynacji, motoryki i wahania nastroju. Trzyipółlatek może wyrażać brak poczucia bezpieczeństwa częstym płaczem i pojękiwaniem. Na szczęście takie zachowania z czasem mijają, dlatego warto uzbroić się w cierpliwość i przetrwać ten trudniejszy czas¹³.

Dieta wegetariańska w ciąży może być bezpieczna, jeśli jest odpowiednio zbilansowana i różnorodna. Gdy przyszła mama stosuje dietę roślinną, warto zwrócić uwagę na podaż wapnia, żelaza, jodu, a także kwasów DHA, witaminy B12 i witaminy D, których niedobory mogą występować częściej u wegetarianek³. Jadłospis powinien opierać się na warzywach, owocach, pełnoziarnistych produktach zbożowych, roślinach strączkowych oraz orzechach i nasionach, które dostarczają białka i innych niezbędnych składników. Warto także uwzględnić produkty mleczne i jaja, a w przypadku ich wykluczenia (np. przy alergii) – rozważyć suplementację brakujących składników, konsultując się z lekarzem lub dietetykiem.

Przyrost masy ciała w ciąży zależy głównie od liczby kilogramów przed ciążą oraz wskaźnika BMI. W II i III trymestrze waga powinna przyrastać w tempie około 0,5 kg na tydzień. Szacuje się, że jeżeli przed zajściem w ciążę BMI przyszłej mamy było prawidłowe (18,5-24,9), może ona przybrać w ciągu całej ciąży od 11,5 do 16 kg⁴. Warto jednak pamiętać, że podane wartości mają charakter orientacyjny i mogą się różnić w zależności od indywidualnych uwarunkowań kobiety.

Nie zalecamy mieszania w jednym posiłku produktu na bazie mleka z mlekiem krowim. Dodatkowo, po pierwszym roku życia mleko krowie może pojawić się w diecie dziecka, ale jego ilość powinna być kontrolowana⁴. Nie jest ono zbyt dobrze dopasowane do potrzeb maluszków – zawiera za dużo białka, a za mało żelaza, witaminy D i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3. Dzienne zapotrzebowanie dziecka na mleko i napoje mleczne można w pełni zaspokoić podając 2 kubeczki (400 ml) produktu na bazie mleka przeznaczonego specjalnie dla juniorów, takiego jak NAN OPTIPRO Plus 4³. Jeśli istnieje taka potrzeba, możliwe jest wykorzystywanie u dziecka w niektórych posiłkach produktu na bazie mleka stworzonego z myślą o potrzebach dzieci po 2. roku życia, a w innych – mleka krowiego.

Nie, dwulatek nie powinien pić surowego mleka – eksperci zalecają, aby juniorom podawać produkt wyłącznie w formie pasteryzowanej. Surowe mleko może naturalnie zawierać niebezpieczne drobnoustroje, na które dzieci są bardzo wrażliwe, dlatego napój po obróbce cieplnej jest po prostu bezpieczniejszy. Pasteryzowane mleko daje pewność, że napój jest odpowiedni dla dwulatka⁵.

Dwulatek nie powinien już pić z butelki ze smoczkiem. Długotrwałe korzystanie z niej może negatywnie wpływać na rozwój mowy i sprzyjać powstawaniu wad zgryzu. Aby wspierać prawidłowe funkcjonowanie aparatu mowy, najlepiej już po 1. urodzinach podawać dziecku wyłącznie płyny z kubka lub szklanki, ewentualnie przez słomkę. Takie nawyki nie tylko chronią zęby i zgryz, ale też pomagają juniorowi ćwiczyć prawidłowe ruchy ust i języka⁶.

Niektóre dzieci rzadziej chorują, ponieważ mają silniejszy układ odpornościowy, który skutecznie zwalcza wirusy i bakterie. Duże znaczenie ma także styl życia, w tym odpowiednia dieta, aktywność fizyczna i odpowiednia ilość snu. Częściowo rolę odgrywają również środowisko, w którym dziecko dorasta, oraz styl życia. Dodatkowo regularne szczepienia i ograniczony kontakt z patogenami mogą zmniejszać ryzyko zachorowań¹.

U dzieci w wieku żłobkowym i przedszkolnym nawet 8-10 infekcji górnych dróg oddechowych w ciągu roku może mieścić się w normie³. Jeśli infekcje mają łagodny przebieg, nie prowadzą do powikłań i nie zaburzają wzrastania dziecka, zazwyczaj są elementem fizjologicznego rozwoju jego odporności.

Tak, dieta ma istotny wpływ na rozwój i prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego u dziecka. Odpowiednia ilość białka, witamin (zwłaszcza A, C, D) oraz składników mineralnych, takich jak cynk i żelazo, wspiera produkcję komórek odpornościowych. Zdrowa dieta bogata w warzywa, owoce i produkty pełnoziarniste sprzyja także utrzymaniu prawidłowej mikrobioty jelitowej, która odgrywa ważną rolę w odporności². Natomiast niedobory żywieniowe mogą osłabiać mechanizmy obronne organizmu i zwiększać podatność na infekcje⁵.

Kontakt z rówieśnikami wiąże się z większą ekspozycją na drobnoustroje, co sprzyja budowaniu pamięci immunologicznej. W pierwszym okresie może to oznaczać częstsze infekcje. Z czasem jednak organizm dziecka uczy się reagować szybciej i skuteczniej radzi sobie z patogenami⁴. Dzieci, które chodzą do żłobka, będą prawdopodobnie mniej chorować w przedszkolu. Wszystko dlatego, że niektóre infekcje wystąpią u nich wcześniej i tym samym później będą już odporne na część chorób. Maluchy, które zostaną wysłane od razu do przedszkola, mogą chorować częściej, ponieważ nie miały wcześniej styczności z większością patogenów. Jak widać, trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie: u jednego dziecka pobyt w przedszkolu może mieć znaczący wpływ na odporność, a u innego – nie.